Агляд гульн Alien: Rogue Incursion Evolved Edition

Тэхнічна, існуе толькі некалькі прыстойных гульняў, дзеянне якіх адбываецца ў сусвеце «Чужы» і ў пэўных жанрах. Першая — гэта survival horror, прадстаўленая Alien: Isolation. А ёсць і RTS, прадстаўленая Aliens: Dark Descent. Сярод шутэраў пра «Чужога» вылучаецца толькі Alien: Resurrection, якая хутчэй сярэдняга ўзроўню, чым добрага. Як заўзяты прыхільнік серыі «Чужы» і «Прэдара», я даўно чакаў новай гульні пра «Чужога», якая будзе чымсьці падобная на Alien Isolation, і Alien: Rogue Incursion Evolved Edition — гэта менавіта тое, што я шукаў.

Сюжэт нядрэнны, але і не варта пісаць асабліва. Калі вы бачылі фільм пра «Чужога» або гулялі ў гульню пра «Чужога», то вы ведаеце асноўную перадумову. Карпарацыя задумала нешта дрэннае, і нашы героі павінны спыніць яе. Калі ўжо зайшла гаворка пра нашых герояў, то менавіта тут гульня атрымлівае ад мяне, як чалавека, які чытаў коміксы і раманы пра «Чужога», пяцёрку. Зола Хендрыкс — персанаж, які ў асноўным з’яўляецца ў коміксах, але ненадоўга з’яўляўся або згадваўся ў іншых кнігах, такіх як «Чужы: Войны клонаў».

Яе андроід-кампаньён, Дэвіс 01, таксама з’яўляецца персанажам з Пашыранага Сусвету. Напрыклад, яна з’яўляецца персанажам у «Чужы: Войны клонаў», але ў гэтай кнізе яе свядомасць была загружана ў пратэз сабакі, і яны перанеслі яе асобу з кніг у гульню. У яе ёсць крыху пачуцця гумару, але яна клапоціцца пра сваю каманду. Прыемна бачыць, як некаторыя матэрыялы з Пашыранага Сусвету трапляюць у гульні.

«Чужы: Уварванне разбойнікаў: Эвалюцыяналізаванае выданне» — гэта шутэр з элементамі survival horror, і, як і належыць жанру, гулец сутыкаецца з шматўзроўневым навуковым комплексам, які трэба даследаваць… з зачыненымі дзвярыма, пошукам ключоў і прыпасаў, барацьбой з недахопам рэсурсаў і ўцёкамі ў бяспечнае памяшканне. На жаль, гульня не цалкам выкарыстоўвае іншапланетны штучны інтэлект, што цалкам забівае элемент жаху!

Гульня літаральна прымушае іншапланецян кідацца на лінію агню хвалямі без якой-небудзь тактыкі ці скрытнасці. Адзінае, што трымае вас у напружанні, — гэта гук датчыка сардэчнага рытму. Гэта таму, што гульня першапачаткова была VR-праектам і распрацоўвалася спецыяльна для яго. Развітая версія — гэта проста порт, аптымізаваны для аналагавага рэжыму.

Вы шукаеце прадметы, знаходзіце прадметы, якія дапамагаюць вам вырашаць галаваломкі, і вяртаецеся па розных зонах. Калі вы гулялі ў арыгінальныя гульні Resident Evil, ці, магчыма, нават у некаторыя Metroidvanias, вы будзеце цалкам камфортна з навігацыяй. Пасля некалькіх гадзін гульні вы добра азнаёміцеся з гэтай картай.

Вядома, гульнявы ​​працэс часам можа здавацца цяжкім і грувасткім. Можна сказаць, што гэта па сутнасці VR-гульня, партаваная для працы на традыцыйных сістэмах. Такія дробязі, як магчымасць падымаць і кідаць розныя прадметы, бачны ваш пісталет пры ўзаемадзеянні з аб’ектамі і тое, як Зола ўзаемадзейнічае з шафкамі, фургонамі, тэрміналамі.

Далей ідуць ворагі. Вось тут VR-прырода гульні сапраўды трапляе ў самую кропку ў Evolved Edition. У большасці VR-гульняў не так шмат разнастайных ворагаў, бо гэта можа ўскладніць гульнявы ​​працэс і заблытаць гульцоў, і гэтая гульня не выключэнне. Вы будзеце змагацца з аднымі і тымі ж ксенаморфнымі воінамі практычна ўсю гульню, за выключэннем некалькіх «Фэйсхагераў» тут і там і апошняга гіганта. Такім чынам, гэта практычна азначае, што вам трэба будзе страляць па адным і тым жа ксенаморфным воіну ўсю гульню. Адсутнасць разнастайнасці ворагаў будзе відавочнай для тых, хто гуляў у AvP, недарэчных «Каланіяльных марскіх пяхотнікаў» або «Элітную атраду агню».

Іншапланецяне ў гульні існуюць на зусім іншым узроўні, чым вы, з усёй базай, запоўненай лабірынтамі рыштаванняў, падземнымі збудаваннямі, вентыляцыйнымі сістэмамі, і яны наступаюць на вас, але робяць гэта самымі дзіўнымі спосабамі, скачучы з аднаго схаванага кута ў іншы, падкрадваюцца да вас, і ў вас пачынае развівацца параноя, што кожную секунду, пакуль вы не скануеце навакольнае асяроддзе з дапамогай трэкера руху, вы знаходзіцеся прама ў самым цэнтры падзей.

Рух нечакана плаўны і плыўны — вы павольныя і ўразлівыя, як у гульні жахаў, але што тычыцца апрацоўкі ўводу і анімацыі, то тут усё сапраўды спрацавала. Але перастрэлка — самая слабая частка, трохі цяжкаватая супраць ворагаў з дрэннай рэакцыяй на ўдары, нязграбная, і штучны інтэлект праціўніка можа час ад часу выходзіць з-пад кантролю.

Вельмі моцная графіка, вельмі добры гукавой дызайн, неверагодная атмасфера, якая нагадвае лепшыя гульні пра Чужога, больш за тое, гэта не просты шутэр, а *амаль* сапраўдная гульня на выжыванне — павольная, метадычная, шмат даследаванняў, некалькі цікавых галаваломак (мне падабаецца міні-гульня з падключэннем кабеля харчавання, яна сапраўды акуратная), напаўадкрыты свет у стылі Metroidvania, сапраўды добрая гісторыя, якая звязана з больш шырокім міфам пра Чужога, а не проста выпадковым аднаразовым эпізодам, вельмі добра напісана і агучана.